Shkruan: Brilant GASHI

Kur ishim në një trung , nuk kishte asnjë armik që mund të na mposhte . Ishte pothuajse e pamundur për ta të na hidhnin poshtë . Me një fjalë ishin të pafuqishëm ndaj dashurisë sonë vëllazërore për njëri-tjetrin .

Kur Kosova dhe Shqipëria të bëhen një , atëherë do të filloj një periudhë e re e paqes në Ballkan dhe pastaj do të vijë edhe ajo ditë e lavdishme kur Sanxhaku , Presheva , Ilirida , Malësia dhe Çamëria të bashkohen dhe do të bëhen një .

Kosovë , ke ndryshuar shumë . Nuk e do më bashkimin , me të cilin ke luftuar gjithnjë . Pse nuk do , që të bashkohesh ? Mos ndoshta edhe ti je një armik i shqiptarëve , apo ti po mundohesh t’a krijosh një komb fallco . Nëse kjo është arsyeja , atëherë unë nuk do të t’a falë kurrë këtë .

E ke ndryshuar flamurin dhe e ke shndërruar në një leckë ngjyrë të kaltër dhe me një hartë të verdhë . Mos ndoshta ky flamur është burimi për krijimin e kombit kosovar ?

E shoh veten në pasqyrë dhe pyes se çfarë duhet të planifikojmë për të ardhur deri tek ai bashkim me mëmën Shqipëri . Një komb që është i përmalluar është një komb që ka qenë i copëtuar kohë më parë dhe vazhdon të jetë .

Vullneti i shqiptarëve të Kosovës , do të arrij deri në bashkimin kombëtar . Unë do të bëj të mundur që kombi im të bashkohet dhe t’a largoj atë nga errësira . Ne do t’a mbrojmë atdheun tonë dhe do t’ia kthejmë Kosovën nënës Shqipëri , pa u derdhur gjakë . Ky ka qenë plani ynë që nga fillimi .

Pikëllim dhe trishtim në të njëjtën kohë . Kemi qenë të vetëm … E dijmë atë ndjesi . Gjithashtu e dijmë se çfarë errësire është të jetosh në vetmi . Nëna jonë na hodhi në rrugë , e ndjenim të ftohtin që na përshkonte trupin . Nëna Shqipëri nuk dëshironte të na hidhte në rrugë . Ajo donte që ne të ishim me të . Ishte faji i asaj bote të “civilizuar” e në të njëjtën kohë edhe të mallkuar .

Çfarë do lloj gjëje që të bënim , ata do të na kundërshtonin neve , siç po ndodh sot edhe me popullin sirian ! Historia po përsëritet , por kësaj rradhe tek një popull tjetër . Dua t’i dërgoj të fala asaj toke , që për shekuj të tërë n’a ka rritur me të gjitha të mirat e saj . Dua t’ia dërgoj përqafimet e mia më të ngrohta dhe shpresoj që të mos e ketë harruar Kosovën dhe trojet e tjera shqiptare .

Përpiqemi me mundin tonë t’a duam atë tokë ku kemi lindur , por dashuria jonë nuk është e vërtet . Eshtë një tmerr i madh dhe njëkohësisht një dhimbje e vërtet . Ne mundohemi të bashkohemi , por nuk mundemi ! Lotët më rrjedhin nga sytë dhe ndjej trishtim . Mallkoj veten time si atdhetar dhe përsëri pa marrë parasysh se çfarë ndodh , e ndjej pikëllimin .

Shqipëri , fjalët e mia për ty , janë ato fjalë që përpiqem t’i nxjerrë nga thellësia e zemrës . Edhe pse ndjej dhimbje , nga këto plagë të luftës , akoma edhe më shumë rritet dashuria e madhe që kam për ty , që kam për luftëtarët dhe atdhetarët , të cilët ishin gati të jepnin jetën e tyre për ty dhe për simbolin tënd Kuq e Zi .

Të premtoj se do të vij në shtëpi shumë shpejtë , dhe nuk do të vij vetëm . Me mua do të vijnë edhe vëllezërit dhe motrat e mia siç janë : Çamëria , Ilirida , pjesa ime lindore dhe atëherë , shtëpia jote do të jetë e mbushur me gëzim e lumturi .

Shpresoj se do të vij ajo kohë dhe nuk do të jetojmë më të ndarë me kufi , në dhimbje dhe në vuajtje . Ne do të të shpëtojmë nga kjo vuajtje nënë Shqipëri sepse punën dhe dashurinë për ty nuk mund të na e mohoj askush . Kjo është ajo , që trojet tona shqiptare e ndjenjë në qenien dhe zemrën e tyre .